Sporda ırkçılık ve adalet arayışı_Haliye Donmuş yazdı

Son yıllarda Türkiye'de futbol ve diğer spor dallarında yaşanan ırkçı saldırılar, sadece sporun ruhuna zarar vermekle kalmıyor, toplumun temel değerlerine de büyük bir tehdit oluşturuyor. Amedspor’un maçlarında, özellikle ırkçı tezahüratlar ve hakaretlere maruz kalması, bu sorunun en acı örneklerinden biri. Ne yazık ki, sadece Amedspor değil, farklı ırk, etnik köken ve kimliklere sahip sporcunun yer aldığı her kulüp ve takım zaman zaman benzer saldırılara uğrayabiliyor. Ancak Amedspor'a yönelik saldırılar, yalnızca bir futbol takımına yönelik değil, aynı zamanda bir halkın kimliğine ve haklarına yapılan bir saldırıdır.

Irkçılık, toplumların tarihsel yapıları, kültürel değerleri ve siyasal güç ilişkileri ile şekillenen, derin köklere sahip bir sorundur. Ancak spor, özellikle futbol, bu tür ayrımcılıklarla mücadele edebilmek adına önemli bir alan oluşturur. Sporda ırkçılığın varlığı, sadece ırkçı dil ve tavırlarla sınırlı değildir; aynı zamanda medya, federasyonlar ve kulüplerin tutumlarıyla da pekişmektedir. Amedspor’a yönelik ırkçı saldırılar, sadece sahada değil, tribünlerde, sosyal medyada ve hatta bazen futbolcuların özel hayatlarına kadar uzanabilmektedir.

Amedspor'un yaşadığı bu ırkçı saldırılar, yalnızca sporcuları değil, kulübün taraftarlarını da hedef alıyor. Ancak bu tür saldırıların en büyük zararı, futbolun birleştirici gücünü yok etmesidir. Futbol, toplumları birleştiren, farklılıkları ortadan kaldıran bir güç olmalıdır. Ne yazık ki, Amedspor gibi takımlar, bu mücadelede yalnız bırakılmakta ve zaman zaman federasyonlar ve güvenlik güçleri yeterince müdahale etmemektedir.Irkçılığa karşı verilen mücadele, sadece tek bir kulübün veya takımın değil, tüm spor camiasının ortak bir mücadelesi olmalıdır. Kulüplerin, federasyonların ve sporcuların, sadece sözde değil, eylemde de ırkçılığı kınamaları gerekmektedir. Bu bağlamda, Amedspor'a yapılan ırkçı saldırılara karşı çıkan seslerin, sadece Kürt kimliğine sahip olanlarla sınırlı kalmaması, tüm spor camiasından gelmesi gerektiğini düşünüyorum.

Ayrıca medya, bu tür olayları sadece magazin malzemesi yapmamalı. Toplumsal sorunlar olarak ele almalı ve çözüm önerileri sunmalıdır. Medyanın, ırkçı saldırıları normalleştiren veya geçiştiren tutumu, bu sorunların daha da büyümesine neden oluyor. Bu tür saldırıları, insan hakları ihlali olarak görmek ve buna karşı güçlü bir duruş sergilemek, hem sporu hem de toplumu daha sağlıklı bir hale getirecektir.

Sporun amacı, insanları birleştirmek, onlara eğlence ve adalet sunmaktır. Amedspor’a yönelik saldırılar, sadece bir kulübe değil, tüm spor dünyasına ve toplumuma büyük bir zarar vermektedir. Irkçılık, toplumları böler, insanlar arasındaki bağları zayıflatır ve en nihayetinde şiddeti teşvik eder. Bunun önüne geçebilmek için sporcuların ve taraftarların yalnızca takımlarına değil, aynı zamanda toplumlarına da katkı sağlayacak bir sorumluluk taşıdıklarının bilincine varmalıyız.

Amedspor,Vanspor ve diğer kulüplere yapılan ırkçı saldırılar, sadece Türkiye’de değil, dünyada sporun adalet, eşitlik ve barış gibi temel ilkelerinden sapıldığını gösteriyor. Bu mücadele, yalnızca bir takımın hakkını savunmak değil, tüm spor dünyasında adaletin sağlanması, hoşgörünün güçlendirilmesi ve ırkçılıkla mücadelede birleştirici bir güç haline gelmektir. Futbol ve spor, gücünü insanları birleştirmekten alır. Amedspor’a yönelik ırkçı saldırıların sona ermesi için tüm sporseverlerin, kulüp yöneticilerinin ve federasyonların birleşmesi gerekir.

Gelin, hep birlikte sporu sadece bir oyun olarak değil, insanların eşit haklara sahip olduğu, ırk, dil ve din farklarının birleştirici değil, ayrıştırıcı değil, birleşmek için bir fırsat sunduğu bir alan olarak kuralım. Sporun sadece eğlence değil, aynı zamanda daha adil bir toplum inşa etme yolunda bir araçtır.

Irkçılık sadece bir futbol sorunu değil, toplumsal bir hastalıktır. Bu hastalıkla birlikte mücadele etmek her sağlıklı insanın en üst görevidir…